Χρονικό - πρόσκληση και παρουσίαση βιβλίου, Δευτέρα 16/12/ 2024, Εναλλακτικό βιβλιοπωλείο, Αθήνα

   Μικρό χρονικό της παρουσίασης του βιβλίου μου Backpack - Ιστορίες χίμαιρες στο Εναλλακτικό βιβλιοπωλείο των Εκδόσεων Κουκκίδα, στην Αθήνα - από την πρόσκληση μέχρι... τη ρακή στο τέλος.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

    Θερμές ευχαριστίες στην Ευσταθία Δήμου για τον χειμαρρώδη λόγο με τον οποίο (επι)κοινώνησε στους παρευρισκόμενους την προσωπική της, εμβριθή  πραγμάτευση τού Backpack - Ιστορίες χίμαιρες  και στον Σωκράτη Καμπουρόπουλο που με την πρισματική ομιλία του άνοιξε δρόμους για πολλαπλές ερμηνευτικές αναγνώσεις των διηγημάτων μου - φίλοι και οι δύο, δικοί μου και της λογοτεχνίας.

    Ευχαριστώ ασφαλώς την οικογένειά μου, αγαπημένους συγγενείς, συμμαθητές, παλαιότερους και καινούριους φίλους που ήταν εκεί με την καλή τους την κουβέντα και το όμορφο το βλέμμα τους, καθώς και τον εκδότη Δημήτρη Δημόπουλο με τους συνεργάτες του για τη διοργάνωση - μα τι νόστιμο αυτό το ζυμωτό, το χειροποίητο ψωμί!

    Τη ζεστή ατμόσφαιρα της βραδιάς και του βιβλιοπωλείου αποτυπώνει με τον φωτογραφικό φακό του ο Κωνσταντίνος Αρώνης.

 

BACKPACK - ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΧΙΜΑΙΡΕΣ (Βαφοπούλειο, 4-6-2024)

 

Μεγάλη τιμή και χαρά για μένα η πρώτη παρουσίαση του βιβλίου μου Backpack - Ιστορίες χίμαιρες (Εκδόσεις Κουκκίδα 2024) στην πρώτη εκδήλωση της Λέσχης δημιουργικής ανάγνωσης, γραφής και δράσης "Θρόισμα χάρτινων φύλλων" στο πλαίσιο του Σωματείου Φίλων του Βαφοπούλειου Πνευματικού Κέντρου με τη σύμπραξη της Χορωδίας του, στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του 4ου ορόφου του Βαφοπούλειου.

(Τόσοι άνθρωποι μαζί σε μια εκδήλωση λογοτεχνίας με συγκίνηση ψυχής, χαμόγελο και... τραγούδι!)

Συμμετείχαν:

·      Έλλη Βοζογλάνη, Προϊσταμένη του Βαφοπούλειου Πνευματικού Κέντρου

·       Άλκηστις Τόγια, Μαέστρος.

·       Μαίρη Πετρολιά-Αμανίτη, Νομικός & Συγγραφέας

και τα Μέλη της Λέσχης δημιουργικής ανάγνωσης, γραφής και δράσης: 

Ευαγγελία Χατζημπαλή, Ελένη Κοσμίδου, 

Κωνσταντίνος Χατζηιωάννου, Κωνασταντίνος Ι. Αρώνης. 

Παρενέβησαν: 

·       Ηλίας Κουτσούκος.

·       Κωνσταντίνος Μπλιάτκας, Δημοσιογράφος & Συγγραφέας.

                                         Ευχαριστώ όλες και όλους σας μέσα από την καρδιά μου.

 

«Η συνείδηση του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης», του Κώστα Μπλιάτκα, στην 1...

  

Από τη φετινή Διεθνή Έκθεση Βιβλίου στη Θεσσαλονίκη.

 

  

Τρεις παρατηρήσεις και μια ευχή για ένα Ημερολόγιο Δημιουργικής Γραφής

Διονύσης Λεϊμονής, Ημερολόγιο Δημιουργικής Γραφής 

(Γράφημα 2019)

 

Το Ημερολόγιο Δημιουργικής Γραφής του Διονύση Λεϊμονή είναι ένα μικρό βιβλίο μεγάλης όμως πρακτικής, καθημερινής αξίας. Είναι ένα εύχρηστο και χρήσιμο εργαλείο για κάθε έναν που αγαπάει το παιχνίδι της ανάγνωσης και της γραφής είτε σε μοναχικές διαδρομές είτε σε συλλογικές πορείες – διακριτό χαρακτηριστικό της εποχής οι συγγραφικές ομάδες με εμψύχωση ή και χωρίς∙ για κάθε γονιό που επιδιώκει να περνάει ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά του, βοηθώντας τα να αγαπήσουν στην πράξη την τέχνη του λόγου∙ για κάθε εκπαιδευτικό που δεν αρκείται στο ΩΠ (Ωρολόγιο Πρόγραμμα) και τους περιορισμούς του, ίσα-ίσα στριμώχνει μετά μανίας τη δημιουργική πραγμάτευση της λογοτεχνίας στις ώρες του, σε σχολικά προγράμματα, λέσχες, σύνολα, ακόμα και στα διαλείμματα – δεν είναι τυχαίο, βέβαια, που ο δημιουργός αυτού του ξεχωριστού ημερολογίου είναι μάχιμος φιλόλογος σε δημόσιο σχολείο.

Περισσότερα στο ΒΟΟΚΙΑ (https://www.bookia.gr/index.php?action=Suggestions&book=243620&fbclid=IwAR35wtTzogfBGvuhgI5UskxA1WlJXpxJFBbhFStaArDgzyOaiqBWcWe5Vws)

 

 Τα μυστικά της (δημιουργικής) γραφής αποκαλύπτει ο συγγραφέας Διονύσης Λεϊμονής: 

 “Η γραφή είναι μια περιπέτεια που τη ζεις ανεξάρτητα από το τί γράφεις. Εγώ έγραφα όχι γιατί ήθελα να γίνω συγγραφέας, αλλά απλώς γιατί μου άρεσε. Έγραφα για μένα, χωρίς να σκέφτομαι ότι κάποιοι θα διαβάσουν αυτό που γράφω. Η γραφή, είναι μια περιπέτεια, μια απόδραση, να ξεπερνάς τις λύπες και τις χαρές. Είναι ένα ταξίδι. Σ’ αυτό το ταξίδι θα έχεις κάποιους φίλους, κάποιους εχθρούς, κάποιους να σε παρακολουθούν” (https://www.politismika.gr/2020/02/15/%CF%84%CE%B1-%CE%BC%CF%85%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AE%CF%82-%CE%B1/)

 

11 Φεβρουαρίου 

Κείμενο: Αλεξάνδρα Μυλωνά, "Ρωγμή" (απόσπασμα του διηγήματος από το βιβλίο Πώς τα πας με την απώλεια;, Οροπέδιο 2019)

  "Ήταν ένα Σάββατο της πρώιμης άνοιξης στη Βέροια, μεσημέρι, σχεδόν τέσσερις η ώρα, με ήλιο δυνατό αλλά και κρύο αψύ. Τα καταστήματα κλειστά, οι δρόμοι στην παλιά την αγορά έρημοι. Έσκυψα στη βρύση δίπλα μου να δροσιστώ,  ένωσα τις χούφτες μου και-

Την είδα να με κοιτάζει αυτή τη φορά μέσα απ’ το νερό, ίδιο είδωλο δικό μου, όταν θα έχει περάσει και για μένα πια ο καιρός.

- Μετάνιωσα που δεν σου το είπα ποτέ.

- Ποιο, μαμά;

- Οι μυγδαλιές ανθίζουν πρώτες.

Ένα, δυο, τρία, πολλά, χιλιάδες, αμέτρητα άσπρα ανθάκια μυγδαλιάς άρχισαν να ξεχύνονται απ’ τον κρουνό, να στροβιλίζονται και να χορεύουν μες στις παλάμες μου κι ύστερα να πέφτουν κάτω, να πλημμυρίζουν το καλντερίμι, να κυλούν προς την Κεντρικής, να αιωρούνται στο φως, να σκαρφαλώνουν στα σπίτια –μεμιάς άνθισε ο τόπος.

Κάπου μακριά τ’ αδέσποτα σκυλιά της πόλης γάβγιζαν αναστατωμένα.

(Οι μυγδαλιές ανθίζουν πρώτες

γιατί ξεγελιούνται από τον ήλιο

γιατί δεν αντέχουν να περιμένουν, βιάζονται να ζήσουν

γιατί κατά βάθος ποθούν τον θάνατο

γιατί θέλουν να τις δει ο περαστικός, να  χαρεί,

να βρει τη δύναμη να συνεχίσει.

Γι’ αυτό, μαμά, ε;)" 

Άσκηση δημιουργικής γραφής: Πώς τα πας με την απώλεια;

 

Όλη η παρουσίαση του βιβλίου στη Θεσσαλονίκη 

(με τη συμμετοχή μαθητριών του Καλλιτεχνικού Σχολείου Θεσσαλονίκης):

https://www.facebook.com/watch/live/?ref=watch_permalink&v=2481924768734867

Πρόσκληση παρουσίασης στη Θεσσαλονίκη: https://grafima.com.gr/event/%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%af%ce%b1%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b7%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%af%ce%bf%cf%85-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%b9%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%b3/

 

BOOKIA: «Ντελικάλτ, Εγώ και Μερικές Φίλες μου ν.2», της Αλεξάνδρας Μυλωνά

Χειροποίητη αφήγηση ψυχής - μικρό προσωπικό σχόλιο για τους "Ήρωες της αυλής" του Κώστα Αρώνη

 

18η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης. Φωτό: Χάρις Αρώνη.

     

Πρόκειται για μια πολύ προσωπική, άδολη και ανεπιτήδευτη κατάθεση ψυχής με λόγια, αλλά και με χάρτες και σκίτσα, όλα χειροποίητα - από το χέρι του πολυπράγμονα δημιουργού Κώστα Αρώνη. Ο συγγραφέας στο βιβλίο του Οι ήρωες της αυλής (Ιανός 2021) θυμάται και καταγράφει έναν κόσμο που χάθηκε ανεπιστρεπτί, τον κόσμο της παιδικής του ηλικίας και της συνυφασμένης με αυτήν αθωότητας στα καλντερίμια της μικρής μας πόλης, της Θεσσαλονίκης.

    Κοινές οι μνήμες, κοινή η νοσταλγία για την επιστροφή που επιχειρείται μέσα από το βλέμμα ενός νέου μικρού ήρωα, του εντεκάχρονου Κωστή, ο οποίος ιχνηλατεί το παρελθόν χωρίς όμως να εξαντλείται στη συγκίνηση. "Το βιβλίο του Αρώνη είναι μια μορφή μύησης στον αστικό χώρο για τα παιδιά του 21ου αιώνα, αλλά και υπενθύμιση στους γονείς τους για έναν κόσμο που έχει χαθεί με την ανωνυμοποίηση των γειτονιών", γράφει ο Ευάγγελος Αυδίκος (https://www.fractalart.gr/oi-iroes-tis-aylis/). Έτσι, ακόμα περισσότερο, δίνει την ευκαιρία τού αναστοχασμού και του επαναπροσδιορισμού στον ενήλικα συγγραφέα, στον Κώστα αλλά και σε όλους εμάς, προτείνοντας, ίσως, έναν λογοτεχνικό δρόμο για την υπέρβαση του αδιέξοδου του παρόντος. Κι αυτή είναι, επίσης, μια πράξη απελπισμένα ηρωική.

(Όλα τα σχόλια αυτής της σειράς, μικρά και προσωπικά - το συγκεκριμένο, το πιο προσωπικό απ' όλα. Το έβλεπα το αφήγημα να δημιουργείται σελίδα με τη σελίδα ή μάλλον το άκουγα, αφού ο συγγραφέας μοιραζόταν μαζί μου κάθε κεφάλαιο, μόλις αυτό ολοκληρωνόταν - σάρκα από την σάρκα του οι λέξεις. κομμάτια από την ψυχή του ανάμεσα στις σειρές. Πώς να μην χαίρομαι τώρα που τα λόγια τυπώθηκαν  και ταξιδεύουν από τις εκδόσεις Ιανός, για να συναντήσουν το αναγνωστικό κοινό τους;)

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου

      "Το σπίτι όπου γεννήθηκα κι εκεί όπου µένω βρίσκεται στην Εγνατία, στην πλατεία των Μακεδονομάχων, από την πάνω πλευρά της πλατείας. Εκεί έχει ένα μεγάλο πάρκο που είναι καινούργιο εκτός από το σιντριβάνι που υπάρχει στο κάτω µέρος του πάρκου και που είναι διατηρημένο από παλιά. Παλιότερα, η µισή έκταση του πάρκου ήταν αλάνα και είχε πάντα παρκαρισμένα κάτι μεγάλα λεωφορεία και ήταν πολύ άσχηµα. Τώρα µε τη νέα του μορφή αυτά έφυγαν και είναι όλα µια χαρά. […]

[...] Στην κάτω γωνία από την ανατολική πλευρά της πλατείας, βρίσκεται το σχολείο µου, είναι το 37ο ∆ηµοτικό Σχολείο Θεσσαλονίκης. ∆ίπλα ακριβώς στο σχολείο βρίσκεται «Η γωνιά του βιβλίου», της κυρά Χρυσούλας της Κάτου. Από εκεί παίρνουµε ό,τι µας χρειάζεται για τις ανάγκες του σχολείου, όπως τετράδια, µολύβια, χειροτεχνίες και τέτοια. Εγώ ανακαλύπτω συνέχεια ότι κάποιο µικρό πράγµα θα µου λείπει –µια σβηστήρα ας πούµε ή µια ξύστρα–και πηγαίνω, γιατί κάθε φορά που µπαίνω µέσα για να αγοράσω κάτι, ενθουσιάζοµαι. Μου φαίνεται πως το βιβλιοπωλείο είναι µεγαλύτερο από το σχολείο µας. Είναι πολύ όµορφο να κοιτάς τριγύρω, τα βιβλία στα ράφια, τα παιχνίδια στις κρεµάστρες, µυρίζει όµορφα και η κυρά Χρυσούλα µ’ αγαπάει. Έχει κι έναν γιο, µεγάλο και ψηλό που τον λένε Γιώργο.Αυτός θέλει να γίνει συγγραφέας κι έρχεται συνέχεια στην τάξη και µας λέει εξυπνάδες και αστεία. Με κάποια από αυτά γελάµε πολύ"

 

     

 

Φωτογραφίες από την πρώτη παρουσίαση του βιβλίου

Σάββατο 27 Νοεμβρίου 2021, 15:00-16:00 στην Αίθουσα «Φιλολογικό καφενείο»-Περίπτερο 13, 18η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης.

Ομιλητές: 

Ευάγγελος Αυδίκος, συγγραφέας και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
Βασιλική Παπαδοπούλου, καθηγήτρια στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

Συντονισμός εκδήλωσης, ανάγνωση: Αλεξάνδρα Μυλωνά, συγγραφέας και φιλόλογος Π.Σ.Π.Θ.